Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

POCHODZENIE WIEDZY OSOBISTEJ CZ. II

Poglądy powyższe należą już wprawdzie do historii, jednakże wciąż jeszcze w pewnej mierze żyją, a to w postaci błędnych mniemań co do rozwoju osobistej wiedzy poszczególnych ludzi. Mianowicie fakty niewątpliwe co do etapów doskonalenia się pojęć u dzieci coraz to starszych, u młodzieży i u dorosłych, objaśnia się wątpliwie w postaci poglądu następującego:

Punktem wyjścia w rozwoju umysłowym dzieci jest masa wrażeń. Oczywiście małe dzieci w zasadzie tak samo widzą, słyszą, wąchają, smakują i dotykają jak dorośli, ale początkowo nie mając doświadczenia z rzeczami czy zjawiskami widzianymi, słyszanymi czy też poznawanymi innymi zmysłami nie utożsamiają przedmiotów swych wrażeń zmysłowych. Co więcej, nie łączą ich w klasy i nie stwierdzają związków między nimi, bo nie mają pojęcia o tym, co to takiego widzą, słyszą, dotykają itp. Odnośne pojęcia i wiedzę z nich złożoną powoli tworzą w miarę nabywania doświadczeń z rzeczami, np. w trakcie zabaw manipulacyjnych, chodzenia, wspinania się. Stopniowo, na gruncie wrażeń powtarzających się, w umyśle dziecka tworzą się wyobrażenia jednostkowe o rzeczach. Na ich gruncie kształtują się prymitywne pojęcia, jako produkt czynności myślowych, takich przede wszystkim jak: porównywanie rzeczy podobnych do siebie, abstrahowanie, czyli „odrywanie” składników – od wypadku do wypadku – niepodobnych, różne skojarzenia słów jednych i tych samych z rzeczami, zjawiskami bądź czynnościami powtarzającymi się. Stopniowo, z pojęć prymitywnych i początkowo dotyczących rzeczy w zakresie pospolitego doświadczenia, wyłaniają się – dzięki aktywności w zabawie, uczeniu się, pracy czy innym działaniu – pojęcia coraz to dokładniejsze i coraz to bardziej abstrakcyjne. Znaczy to, że dana osoba coraz to trafniej ujmuje cechy istotne danej grupy rzeczy, np. danego gatunku roślin lub zjawisk „bieżących”, np. procesów fizjologicznych (dajmy na to obiegu krwi) i tworzy pojęcia obejmujące coraz to większą klasę przedmiotów (np. rzecz, ciało, płyn, ruch), przy czym coraz to większa jest „odległość” między danym pojęciem – wysoce abstrakcyjnym – a rzeczami doświadczenia wzrokowego, słuchowego itp.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.