Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

PROCES ZAPAMIĘTYWANIA

Bodźce działają na osobnika. Włączone w jego działanie zostają poznane i zapamiętane. Poznawanie i zapamiętywanie są nierozerwalnie ze sobą związane. Poznawanie opiera się w miarę rozwoju osobnika w coraz większym stopniu na tym, co już jest pamiętane, a zapamiętywanie kształtuje się na podstawie poznawania. Opiferając Się na poznawaniu rzeczywistości, zapamiętywanie prowadzi do ustalania się nowych stosunków między osobnikiem a światem otaczającym. Nowe stosunki polegają na rozszerzaniu się zakresu bodźców, na jakie osobnik reaguje, i bogaceniu, się reakcji na bodźce, co łącznie doskonali jego przystosowanie do świata otaczającego i przystosowanie świata do jego potrzeb.

Zmiany i współzależności w aktywności komórek nerwowych, przede wszystkim kory mózgowej, umożliwiające tworzenie się nowych stosunków między osobnikiem a światem otaczającym, interesują neurofizjologa, szczególnie fizjologa mózgu. Zmiany w ustosunkowaniu się osobnika do świata otaczającego, opierające się na odzwierciedlaniu świata i utrwalaniu się zarówno tego odzwierciedlania, jak i opartego na nim oddziaływania na świat – interesują psychologa. Fizjolog w wyjaśnianiu badanych przez siebie procesów nerwowych bierze pod uwagę w coraz większym stopniu zdobycze fizyko-chemii układu nerwowego. Psycholog w wyjaśnianiu badanych przez siebie procesów kształtowania się stosunków osobnika do świata otaczającego opiera się w coraz większym stopniu na zdobyczach nauki o wyższej czynności nerwowej, której fundamenty zbudował Pawłów. Mówiąc o badaniu procesu zapamiętywania, trzeba jeszcze wyjaśnić ten problem od strony metodologicznej. Czy psycholog rzeczywiście bada proces zapamiętywania?

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.