Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

Rewolucja mikrokomputerowa

Nowe, pomysłowe środki przekazu zaistniały dzięki wszechobec- ności komputera osobistego. Hiperteksty, zaproponowane w 1945 roku przez Vannevara Busha, stały się rzeczywistością tylko dzięki komputerom23. A co było z multimedialnymi prezentacjami i doświadczeniami? Po prostu za dużo kłopotów – aż do chwili pojawienia się komputera osobistego i przeznaczonego do niego urozmaiconego, taniego oprogramowania. Systemy środowiska wirtualnego też już wkrótce stanieją i staną się wszechobecne. Będą jeszcze jednym twórczym środkiem przekazu.

Rewolucja mikrokomputerowa miała wpływ na metody tworzenia oprogramowania. Same procesy tworzenia oprogramowania z lat siedemdziesiątych uległy zmianom w wyniku rewolucji w budowie mikroprocesorów i postępu technicznego, który ją umożliwił. Wyeliminowano wiele trudności ubocznych w procesach budowy oprogramowania. Szybki komputer osobisty to dziś rutynowe narzędzie programisty, a długość cyklu przetwarzania to pojęcie niemal archaiczne. Dzisiejszy komputer osobisty jest nie tylko szybszy niż superkomputer z lat sześćdziesiątych, ale też szybszy niż uniksowa stacja robocza z 1985 roku. Wszystko to oznacza, że kompilacja przebiega szybciej nawet na najskromniejszych maszynach. Pojawienie się pamięci o wielkich pojemnościach wyeliminowało oczekiwanie na komunikację z dyskiem. Sensowne jest dziś przechowywanie w pamięci tablic symboli z kodem obiektowym, w związku z czym weryfikacja wysokopozio- mowa bez ponownej kompilacji staje się rutyną.

W ciągu ostatnich 20 lat niemal zupełnie odeszliśmy w procesie tworzenia oprogramowania od metodyki związanej z podziałem czasu. W 1975 roku podział czasu zastąpił przetwarzanie wsadowe jako technikę najczęściej stosowaną. Dziś do zapewnienia twórcy oprogramowania dostępu zarówno do wspólnych plików, jak i do potężnego wspólnego mechanizmu kompilowania, łączenia i testowania wykorzystuje się sieć. Osobista staqa robocza zapewnia mechanizm przetwarzania, a sieć przede wszystkim umożliwia wspólny dostęp do plików, które są ciągle rozwijającym się wytworem pracy zespołu. Systemy klient-serwer sprawiają, że wspólne budowanie produktu i zastosowanie przykładów testowych staje się zupełnie odmiennym i znacznie prostszym procesem.

Podobny postęp nastąpił w interfejsach użytkownika. Interfejs WIMP zapewnia znacznie łatwiejsze redagowanie tekstów programowych, a także zwykłych tekstów. Ekran o 24 wierszach i 72 kolumnach został zastąpiony ekranem pełnostronicowym, a nawet dwustronico- wym, co ułatwia programistom zorientowanie się w zasięgu wprowadzanych przez nich zmian.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.