Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

Samotność

Dlaczego więc jesteś samotny? Samotność to cierpienie zadawane samemu sobie. Jesteś samotny, bo wybrałeś samotność. Nawet jeżeli mieszkasz w wiosce, gdzie jest dwoje ludzi i pies, to i tak masz tych dwoje, żeby pogadać. Jeśli mieszkasz w wielkim mieście, masz bardzo dużo kandydatów do nawiązania kontaktów: ludzi mieszkających nad tobą, obok, vis-a-vis, ludzi pragnących z kimś porozmawiać. Otoczony jesteś ludźmi, z którymi możesz się komunikować, z którymi możesz wyjść, dobrze spędzić czas. Tam są tysiące osób chętnych do poznania ciebie, do ucięcia sobie z tobą pogawędki. I znów wszystko zależy od ciebie.

Będziesz musiał wyjść i pokazać twarz, wyrazić gotowość do komunikacji, przyjaźni czy miłości. Musisz zaprosić ludzi do swego życia. Jeśli zamykasz się w domu z telewizorem i rodzinnych rozmiarów torbą chipsów, nie dziw się, że jesteś samotny. Ludzie zapomnieli o twoim istnieniu.

Ludzie mogą nie chcieć kontaktować się z tobą, gdyż stałeś się człowiekiem nudnym. Jeśli twoje zainteresowania ograniczyły się do kolejnego odcinka Dynastii, to twoja wartość jako towarzysza do rozmów natychmiast sięga zera. Nie masz nic do powiedzenia, gdyż nie uczestniczysz w życiu.

UWAGA. Człowiek zainteresowany jest człowiekiem interesującym. Człowiek siedzący dzień w dzień przed telewizorem staje się jak program telewizyjny: nudny. I nie wmawiaj mi, że próbowałeś coś zmienić. Uczyniłeś jedynie to, iż wyjrzawszy za drzwi, natychmiast zawróciłeś, przestraszyłeś się bowiem złej miny listonosza. Tego nie można uznać za poważną próbę. Przemyślmy kolejno powyższe stwierdzenia.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.