Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

Specjalizacja zwierzeca

?Z pojęciem specjalizacji w produkcji zwierzęcej wiąże się wiele nieporozumień. Przede wszystkim termin „specjalizacja” inaczej rozumieją ekonomiści, a inaczej zootechnicy. Ekonomiści o stopniu specjalizacji sądzą na podstawie struktur produkcji końcowej, natomiast zootechnicy biorą pod uwagę liczbę sztuk w stadzie, umiejętności rolnika lub kierownika fermy, bezwzględną wielkość uzyskiwanej produkcji. Poza tym można mówić o specjalizacji gospodarstwa w ogóle w produkcji zwierzęcej lub tylko w chowie określonego gatunku zwierząt, a nawet w określonym kierunku użytkowania tego gatunku. Gdy mówi się o specjalizacji gospodarstwa w ogóle w produkcji zwierzęcej, oznacza to, że w gospodarstwie jest położony duży nacisk na produkcję zwierzęcą. Z ekonomicznego punktu widzenia taka specjalizacja wyraża się w tym, że w produkcji końcowej gospodarstwa w większym lub mniejszym stopniu przeważa produkcja zwierzęca, a z zootechnicznego punktu widzenia — w tym, że załoga gospodarstwa (może ją stanowić nawet tylko jeden rolnik indywidualny) nastawiona jest głównie na produkcję zwierzęcą. Do specjalizacji skłania przede wszystkim dążenie do korzystania z dobrodziejstw, jakie daje zwiększenie skali produkcji. Jednakże optymalne (z punktu widzenia wydajności pracy i kosztów) rozmiary produkcji osiąga się stosunkowo szybko. Stąd też, im większe jest gospodarstwo, tym więcej może być w nim różnorodnych działalności w produkcji zwierzęcej. Im mniejsze natomiast jest gospodarstwo, tym bardziej potrzebuje ono specjalizacji, gdyż tylko ona pozwala mu osiągnąć optymalną skalę produkcji. A więc jest wprost przeciwnie, niż się to wydaje ludziom, którzy nie znają dobrze tego zagadnienia. Duże przedsiębiorstwo rolnicze z reguły jest wielostronne, specjalizują się natomiast poszczególne jego zakłady lub fermy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.