Blog naukowy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, jazdy na łyżwach...

Gdzie jest tajemnica kaprysów pamięci?

Tajemnica? Już ją znasz. Zapamiętanie wiadomości, która wydaje się nudna, wymaga dużego trudu. Łatwo zapamiętujemy to, co ciekawe, a ciekawe jest to, czym się interesujemy. Dlatego sprawność pamięci i jej zakres zależy w dużym stopniu od intensywności i szerokości zainteresowań. Człowiek, którego interesuje architektura i polityka, postęp nauki i ludzkie charaktery, chłonie wiedzę o nich prawie „z powietrza”, bez przymuszania się do niej. Jeśli mężczyźni mają „większe zdolności” do mechaniki, polityki, ekonomii, a kobiety wykazują lepszą pamięć do literatury, kolorów, mody, dzieci, to różnice te pochodzą tylko z odmiennych zainteresowań. „Wspaniała pamięć” świadczy najczęściej o wielkim zainteresowaniu. Powiedz, co zapamiętujesz najłatwiej, a zgadnę, co cię najżywiej obchodzi.

Zaostrza uwagę. Chcąc wytłumaczyć zależność pamięci od zainteresowań, warto się przyjrzeć chłopcom oglądającym nowy model samochodu. Jak szczegółowo go badają, z jakim napięciem skupionej uwagi śledzą ruchy szofera zapuszczającego motor, jak bardzo starają się wszystko zrozumieć, z jakim zapałem rozmawiają o tym, co zaobserwowali! Czy się przy tym zmęczyli? Gdzie tam – to była zabawa.

Ale tu konieczne jest pewne zastrzeżenie. Wyobraźmy sobie, że na wystawie zainteresował nas obraz starców podglądających kąpiące się dziewczęta. Czy z tego wynika, że zapamiętamy rysunkowe i kolorystyczne walory obrazu? Nie. Jeśli zainteresuje nas tylko jego treść, to zapamiętamy tylko jego treść.

Zapewnia przyjemność. Zainteresowanie im większa liczba tych ruchów, tym lepiej zapamiętana była treść obrazu. Innymi słowy, mało zapamiętały z obrazu te osoby, które patrzyły nań w bardziej ogólny sposób, nie zatrzymywały uwagi na szczegółach, nie analizowały go „punkt po punkcie”. To, co nazywamy zwróceniem uwagi na człowieka, przedmiot, zjawisko itd., jest procesem złożonym z całej serii aktów skupienia uwagi na szczegółach. Zaobserwować fakt (przedmiot czy zjawisko) znaczy:

(…) ująć go w całości i wyodrębnić’’ w świadomości na tle innych, stykających się z nim przedmiotów i zjawisk: po drugie – wyraźnie i w rozłożeniu na poszczególne elementy uchwycić i wyodrębnić wszystkie istotne strony danego faktu, wszystkie jego doniosłe szczegóły, oznaki, właściwości i cechy w ich związku i wzajemnym stosunku. Na przykład dokładnie spostrzec i jasno przedstawić sobie demonstrowaną w klasie bryłę geometryczną, znaczy: po pierwsze, wyodrębnić ją jako pewną całość na tle otaczającej przestrzeni i innych, znajdujących się w pobliżu przedmiotów i pomocy szkolnych: po drugie, wyodrębnić w tej bryle wszystkie kształtujące ją elementy: ściany, krawędzie, kąty, wierzchołki kątów itp., a jednocześnie wyraźnie uzmysłowić sobie wzajemny układ tych elementów, ich strukturalną jedność i związek wzajemny 1.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.